Zniewolony umysł - omówienie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Zobacz serwis: Zniewolony umysł

„Zniewolony umysł” to esej polityczno-literacki Miłosza. Autor pisał go od wiosny do późnej jesieni 1951 r. Utwór był drukowany we fragmentach w „Kulturze” w 1951 r. W 1953 r. został wydany jako książka z przedmową i uwagami autora.

Głównym tematem utworu jest studium powojennej świadomości intelektualisty w Europie Wschodniej, intelektualisty, który zdecydował się na konszachty z władzą totalitarną. Autor opisuje postawy konkretnych intelektualistów, ale nie podaje ich nazwisk, posługuje się parabolą i alegorią. Takim elementem parabolicznym są tzw. pigułki Murti-Binga. Pomysł ten wziął Miłosz z „Nienasycenia” Stanisława Ignacego Witkiewicza. Ich zażywanie powodowało osiągnięcie stanu pogodzenia z rzeczywistością. W utworze pojawia się także wzięte z islamu pojęcie Ketmanu, czyli sztuki nieujawniania swoich poglądów.

W „Zniewolonym umyśle” znajdziemy cztery studia pisarzy, którzy byli w latach 50. bardzo znani. Są oni ukryci za pseudonimami: Alfa to Jerzy Andrzejewski, Beta – Tadeusz Borowski, Gamma – Jerzy Putrament, Delta – Konstanty Ildefons Gałczyński.

Publikacja „Zniewolonego umysłu” przyniosła Miłoszowi sławę na całym świecie. Zasłynął on jako pisarz polityczny, antykomunista. W Polsce za to książka spotkała się ze skrajnymi (pozytywnymi i negatywnymi) ocenami.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  O Miłoszu powiedzieli
2  Rodzinna Europa - problematyka
3  Ziemia Urlo - omówienie



Komentarze
artykuł / utwór: Zniewolony umysł - omówienie







    Tagi: